kou

De kou strooit roet in het eten

Winter kou

Winter kou, ineens is het er. Koning Winter is binnengetreden.
Het seizoen waar ik altijd om stond te trappelen, gewoon omdat het zo genieten is. Die winterse kou met zijn prachtige taferelen.
Dat je daar ineens anders over kunt gaan denken blijkt als je een marathon schema volgt.

Ik kan er niet tegen

Mijn lijf kan niet tegen kou. Mijn lijf kan ook niet tegen warmte en voorheen staakte dan ook al mijn trainingen tijdens extreme weersomstandigheden.
Totdat ik het lopen op hartslag ontdekte. Ineens kon ik de hele zomer door rennen, langzamer dan normaal, maar ik rende wel.
Daar hoopte ik in de winter ook op, maar inmiddels weet ik beter.
Geen ademhalingsoefening of thermo kleding of voedingsadvies kan mijn lijf wapenen tegen kou.
Het staakt gewoonweg. Niet meteen, maar wel na niet al te lange tijd.

De training in de kou

Sinds gisteren weet ik dat zeker. Omdat er een 10 K voluit op het schema stond.
Ik was al niet fit, maar ja die 10 K kon ervoor zorgen dat ik misschien op hogere hartslag kan gaan trainen dus ik was gebrand hem te lopen.
Het eerste wat ik deed was temperaturen, want lopen met koorts is een no go.
Dat kan gevaarlijk zijn voor je hart. Ik ben heel eigenwijs, maar mijn hart bescherm ik goed. Ik had geen koorts, alleen een beetje slapjes. Dus lopen kon ik wel.

Ik moest voluit en ik ging voluit. Goed beschermt tegen de kou ging ik op pad.
7 K hield ik het voluit vol, conditioneel had ik dat nog langer gekund.
Maar mijn benen hielden het voor gezien. Door de kou stroomde er geen bloed meer naar toe, ze werden stijf en gingen tintelen.
Normaliter word je warm door beweging. Mijn lijf niet. Mijn bovenlijf wel, maar het onderstel verstijfd.

Werkelijk geen stap kon ik meer rennen. Wandelen nog wel.
Mijn 10 K tijd dus maar bij benadering uitgerekend en tot de conclusie gekomen dat ik op dezelfde hartslag blijf trainen.
Helaas, maar misschien kan ik de training ruilen met die van het einde van de week, de 7 K intensief. Dan kan ik alsnog 10 K voluit. Ja, je wordt wel creatief met zo’n marathonschema.

Vervangend trainen dan maar

Dat wordt de komende dagen dus binnen trainen.
Op zo’n vreselijke loopband die ik nog heb uit de tijd dat ik astma aanvallen had en echt niet naar buiten kon.
Voor korte afstanden voldoet hij prima, voor interval ook.
Maar voor een 12 K op marathontempo die nu op het programma staat lijkt het me hel.
Maar het moet gebeuren, ik volg nou eenmaal een schema.
Op de loopband en naar de geestdodende muur staren dan maar, want buiten gaat de komende dagen niet lukken.
Gelukkig las ik net op tijd een artikel dat een loopband minder effici├źnt traint, zo voelt het ook, dan buiten. Maar als je hem op 1% stijgingspercentage zet, het dan toch vergelijkbaar is. Dat gaan we dan maar doen. Goede muziek op en gaan. Want lopen zal ik!
Het is de eerste keer in mijn leven dat ik als wintermens verlang naar het moment dat de winter voorbij is.
Wat een marathonschema al niet met je kan doen…..




Gepubliceerd door

admin

Schrijvende hardloper uit Rotterdam

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *