klaar

Ik ben er wel klaar (mee) voor!

Ik ben er klaar mee

Klaar ben ik met al dat trainen en opletten of alles wel in de planning past.
Nog 22 dagen vóór de Rotterdamse marathon, slaat ineens de mineur toe.
Het kan ook door het weer komen, want bij elk trainingsloopje word ik zeiknat en waai ik bijkans van het wegdek.
PR’s worden door die omstandigheden ook niet meer gehaald. Kortom, het wordt wat minder leuk, dat lopen.
Elke dag moet je bedenken of je moet lopen of niet. Elke week moet je in je agenda opschrijven wanneer je überhaupt tijd hebt voor je trainingsschema.
Het wordt ineens wat veel allemaal.

Zenuwen

Of zouden het gewoon de zenuwen zijn dat ik er klaar mee ben?
Omdat ik nog steeds niet weet of ik het wel ga halen. Dat maakt het spannend, hoewel het zelfvertrouwen er echt wel was.
Als ik mijn eigen ding doe, is het haalbaar. Maar ja, lukt dat tussen duizenden anderen?

De mensen om mij heen worden ook wat onrustiger. Zenuwachtig zelfs of ze het wel gaan halen. En dat terwijl een aantal daarvan het al eerder gedaan hebben en bij mij vergeleken zo’n beetje op hun sloffen.
Dus als zij paniek krijgen, mag ik ook wel een beetje zenuwachtig worden.

Maar zenuwen zijn niet zo goed voor mij. Niet voor mijn buik en niet voor mijn nachtrust. Dus eigenlijk moeten ze er niet zijn.
En ik weet tenslotte dat ik goed bezig ben, dat ik het kan en dat ik het ga doen. Dus waarom stress?
Maar ook de anderen hoor ik zeggen dat ze er klaar mee zijn. Eigenlijk zijn we er gewoon helemaal klaar voor. Het mag morgen gaan gebeuren in plaats van over 22 dagen.

Even weer wat anders

Het is ook tijd om me weer ergens anders op te kunnen focussen.
Nu word ik zo’n hardloper die alleen maar daar mee bezig is. Zo’n type dat ik voorheen irritant zou vinden. Nu ben ik het zelf.
Daar ben ik mooi klaar mee.

Maar de focus mag er wel even vanaf. Niet meer nadenken wanneer ik wat kan gaan eten, want mijn buik kan nou eenmaal niet alles verdragen en dat is tijdens een marathon natuurlijk niet handig.
Maar ook gewoon weer eens een wijntje drinken als het weekend is, want dat doe ik inmiddels ook al ruim een maand niet meer.
Het stressen bij elk pijntje dat je voelt, mag ook wel klaar zijn, want mijn hemel, wat voel je dan een hoop als het belangrijk is dat je lichaam goed blijft functioneren!

Kortom, ik ben er klaar voor! Laat die marathon maar komen, dan kunnen we daarna weer lekker normaal gaan doen.



Gepubliceerd door

admin

Schrijvende hardloper uit Rotterdam

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *