Lopen met een hartslagmeter

Hartslagmeter

Al heel lang gebruik ik een hartslagmeter tijdens het lopen.
Maar niet effectief. Het ging mij er meer om dat ik wist hoe ver ik had gelopen en dat ik kon zien of ik sneller was geworden.
Het model dat ik had was dan ook gedateerd en deed niet alles wat ik nodig zou hebben voor mijn marathontraining.

Dus schafte ik in december als cadeautje aan mezelf een nieuwe hartslagmeter aan. De Polar Vantage M.
Daar heb ik heel lang over getwijfeld, want het oog wil in mijn geval ook wat. De twijfel lag tussen de Garmin of de Polar. De Garmin vond ik mooier, de Polar had meer mogelijkheden.
Dus uiteindelijk werd dat hem en met die keuze ben ik nog steeds heel tevreden.

Lopen op hartslag

Voor mijn sportrustenschema moet ik lopen op hartslag en dan wil je wel een horloge om hebben waarop je dat in één oogopslag kan zien.
Dat kan ik nu en dat zorgt ervoor dat ik mijn hartslag goed in de gaten heb, hoewel ik dat inmiddels ook erg goed aan kan voelen.

Het voordeel van mijn nieuwe horloge vind ik vooral dat hij na elke kilometer aangeeft hoe snel ik die ronde was. Daar heb ik heel veel aan, want anders vergeet ik te kijken en rekenen kan ik al helemaal niet.
Deze trilt na een kilometer en ik weet dan precies hoe ik er voor sta. Of ik snel genoeg loop op deze hartslag.
Het geeft rust en ontspanning, want het horloge waarschuwt wel dus je hoeft niet elke minuut te kijken.
En na je gelopen rondje geeft hij een volledige analyse van hoe het ging. Ik hou er van.

Toch een obsessie

Maar alle gegevens die zo’n hartslagmeter je geeft, geven je toch een lichtelijke obsessie mee.
Hij meet je slaap, hij meet elke activiteit die jij wil dat hij meet en hij meet continu je hartslag.
Het voordeel daarvan is dat je weet hoe je er qua fitheid voorstaat. Je ziet ook eerder aan je hartslag dat er een koutje aan zit te komen dan dat je dat aan je snotneus voelt.
En daar zit ook meteen het gevaar. Je focust, of eigenlijk moet ik zeggen dat ik focus op die hartslag. Als het kan dag en nacht. Is mijn rusthartslag oké, heb ik gedoseerd gelopen, heb ik rustig geslapen?

Continu check ik dat ding om te kijken hoe het met mij gaat.
Toegegeven, dat ding weet erg goed hoe het met mij gaat, maar langzamerhand vergeet je ook een beetje zelf te voelen hoe het gaat.
Soms doe ik hem even af, op het werk moet dat sowieso, maar thuis lukt het me ook. Als hij op de oplader moet…..
Ik probeer hem ’s nachts af te laten, maar dat vind ik moeilijk. Ik monitor graag dat ik slecht slaap. Volgens mijn horloge is het namelijk altijd minder slecht dan dat het voelt. En dat wil ik zien. Op een schermpje. En bewaard in een app.

Stimulans

Deze hartslagmeter is tevens een extra stimulans om toch dat rondje te gaan lopen, hoewel je eigenlijk geen zin hebt.
Anders komt er namelijk in beeld te staan dat je behoudend traint. Ik haat het om behoudend te zijn en als hij richting ondertraining neigt krijg ik al helemaal het heen en weer.
Dus kijk ik wat mijn horloge zegt en zodra hij niet meer op productief staat, zal ik er alles aan doen te zorgen dat hij daar weer komt. Dezelfde dag nog.
Maar dat is nu, als extra stimulans voor de marathon. En ik weet best dat je ook een dag behoudend mag zijn en een dag overtraind. Dat is alleen maar goed, herstel is immers ook belangrijk.
Maar bij mij staat hij op productief. Elke dag tot aan de marathon.
Daarna niet meer. Tenminste dat is het plan. Waarschijnlijk moet ik mijn horloge dan gewoon ergens ver weg verstoppen om weer even tot rust te komen.
Om af te kicken van mijn supertoffe, geavanceerde hartslagmeter.