Altijd maar honger!

Honger

Honger, een nieuwe staat van zijn sinds ik extra veel train.
De gehele dag door heb ik trek. En niet alleen lekkere trek, nee mijn lichaam snakt naar bouwstoffen. Naar kracht en energie.
Gek word ik ervan, het lijkt alsof ik alleen nog maar aan eten kan denken.
Niet dat ik niet van eten hou, integendeel, maar op dit moment lijkt het obsessieve vormen aan te gaan nemen.
De lunchtrommel is extra gevuld als ik naar het werk ga en in de auto moet tegenwoordig ook echt altijd wat te eten liggen.
Voor het geval ik na het werk nog steeds honger heb.

Abnormale hoeveelheden

Uiteraard wil ik ervoor waken door al dat eten aan te gaan komen. Maar dat is ook niet wat er gebeurd. Sterker nog, ik verlies gewicht.
Ondanks de enorme hoeveelheden die ik, voor mijn gevoel, naar binnen werk.
Als het me zou lukken dit allemaal niet te eten, dan zou ik inmiddels op mijn ideale gewicht zitten wat nog een aantal kilo’s onder het huidige ligt.
Maar helaas strooit de honger roet in dat eten en daar heb ik het maar mee te doen.

Het voelt als abnormaal om zoveel te eten, maar inmiddels weet ik ook wel dat het belangrijk is naar je lichaam te luisteren.
En wat ik eet, is over het algemeen dan ook wel gezond.
Behalve de geitenkaas, daarvan snack ik teveel, maar daar heb ik dan ook echt behoefte aan na een dag werken.

Gezonde tussendoortjes

Inmiddels heb ik Teff ontdekt, een oergraan wat een langere verzadiging levert.
En dat werkt. Op de beschrijving staat dat je vier eetlepels in je melk moet doen, dat zijn er bij mij wat meer. Het moet wel een beetje structuur hebben, voordat ik het wil eten. Maar Teff vult enorm en daardoor lukt het me de tussendoortjes iets te minderen.
En wat ik tussendoor eet, is dan redelijk gezond. Ik ga voor de biologische notenrepen zonder suiker, de Nakedrepen gemaakt van dadels en ik eet wat vaker een handje noten.
Daar ben ik dol op, dus dat is zeker geen straf. Inmiddels weet ik wel dat ik het bij een handje moet houden en geen hele bakken weg moet werken. Dan zou het de gezondheid weer schaden.

Ik ben helemaal niet zo van het fruit, maar af en toe een banaantje wil er nu ook wel in. Een ik krijg steeds meer behoefte aan appelstroop, ook hier weer de biologische variant.
Het grappige is dat ik ook weer meer koolhydraten eet, omdat ik daar trek in heb. Ik kan niet tegen brood dus dat eet ik niet, maar pasta’s, Teff en rijstwafels gaan er prima in. Toch vast een beetje stapelen voor tijdens die 42 K.
Het voordeel is dat ik ook veel eiwitten moet eten en ik ben dol op ei.
Die kook ik dan ook graag mee om tussendoor eens te eten.
Want die honger moet gestild worden. Het hebben van honger is het hebben van weinig energie en dat moet nu op peil gehouden worden.

Het zwarte gat

Daarom hoop ik niet dat er na de marathon iets is als een zwart gat.
Want dan is het niveau van eten nog niet meteen gedaald. Mocht ik dan minder gaan bewegen, dan weet ik zeker dat ik weer terug ga naar een gewicht dat ik niet meer wil.
Zaak dus om of op tijd weer te gaan bewegen of mijn honger minder vaak te stillen. In ieder geval is het zaak om op te blijven letten.
Maar dat na de marathon die alles beheersende honger zal verdwijnen, vind ik wel een prettig vooruitzicht. Niet meer continu op zoek naar eten, denken aan eten en dromen van eten.
Gewoon weer lekker normaal gaan doen.